Kodunuzu bağlayın (/projects/connect/code), bir aiKit projesini zaten sahip olduğunuz bir Git deposuna, örneğin GitHub'daki bir Laravel uygulamasına ve çalıştığı yere bağlar: kendi sunucunuz veya aiKit barındırma. Bundan sonra projenin Barındırma sekmesinde değişiklikleri sade cümlelerle istersiniz. aiKit'in yapay zekası kodun bir kopyasını düzenler, projenin kontrollerini çalıştırır, size farkı ve önizlemeyi gösterir ve yalnızca ekibinizden biri onayladıktan sonra yayınlar. Her yayın, tek tıkla geri alabileceğiniz numaralı bir sürümdür. Deponuz gerçek kaynak olmaya devam eder ve sunucunuz her zamanki gibi yayın yapmaya devam eder.
Kodunuzu bağlayın →Projeye bir ad verin, ardından deponun adresini (GitHub'daki yeşil Code düğmesinden) ve sitenin çalıştığı dalı, genellikle main, yapıştırın. aiKit'in ona nasıl erişeceğini seçin. GitHub belirteci: yalnızca bu depo için GitHub'da oluşturduğunuz, Contents alanı Read and write olarak ayarlanmış ince ayarlı bir belirteç; https:// adresiyle kullanılır. Dağıtım anahtarı: yalnızca bu depo için oluşturulmuş bir anahtar çifti; genel yarısını deponun Settings, Deploy keys bölümüne, Allow write access işaretli olarak ekleyin; git@ adresiyle kullanılır. Herkese açık depo: yalnızca okuma; onaylanan değişikliklerin kaydedilecek yeri olmaz, yalnızca incelemek için kullanın.
Belirteci veya anahtarı kendiniz yapıştırırsınız. Şifrelenmiş olarak aiKit'in motorunda saklanır ve bir daha, kimseye gösterilmez. Sayfa yalnızca bir parmak izi gösterir. Depoyu bağlamak, kodu motora kopyalar ve projenin türünü (Laravel, JavaScript veya statik dosyalar) okur. Depoda hiçbir şey değişmez.
Zaten sahip olduğunuz bir proje de bağlanabilir: Barındırma sekmesinde sahibi Kodunuzu bağlayın seçeneğini görür.
Kendi sunucunuz: site tam olarak olduğu yerde kalır. Sunucunun adresini, SSH bağlantı noktasını (genellikle 22), aiKit'in kullandığı giriş bilgisini (kurulum adımları aikit adında bir tane oluşturur), sitenin klasörünü (Laravel Forge sitesi için /home/forge/your-site.com), sitenin zaten kullandığı dağıtım komutunu (genellikle bash scripts/deploy.sh) ve her yayından sonra yanıt vermesi gereken sayfaları, her satıra bir tam adres olacak şekilde girin. Sunucu girişinin özel anahtarını yapıştırın (kurulum adım 1'de oluşturulmuştur). Kaydedin ve bağlantıyı kontrol edin.
aiKit sunucuya ilk kez ulaştığında, sunucunun parmak izini gösterir ve Bu sizin sunucunuz mu? diye sorar. Bunu kurulum adım 6'da sunucunun yazdırdığıyla karşılaştırın. Yalnızca İki parmak izi eşleşiyor düğmesine basın. Bunlar aynıysa Bağlan'a basın. Bundan sonra bu adresteki farklı bir sunucu reddedilir. Kontrol geçtiğinde sayfa, sunucunun şu anda hangi sürümü çalıştırdığını gösterir.
aiKit barındırma: aiKit kodu kendisi oluşturur ve sunar; başlamak için ücretsiz bir adres verilir. Siteler ve ön yüzler için en iyisidir.
Sunucu kurulumu bölümünde sayfa, değerleriniz zaten doldurulmuş sekiz kopyala-yapıştır adımı listeler; her birinin bir Kopyala düğmesi vardır. 1 ve 8. adımlar bilgisayarınızda, 2 ila 7. adımlar ise sunucuda sudo yetkisi olan bir kullanıcı olarak çalıştırılır.
Oluşturdukları şey: parolasız ve kabuksuz bir giriş (2. adım). Tek anahtarı, yalnızca iki komutu kabul eden küçük bir geçit betiğine (3 ve 5. adımlar) kilitlidir: status (hangi sürümün çalıştığı ve sitenin bakım modunda olup olmadığı) ve tek bir tam commit'in deploy edilmesi. Deploy, sitenin kendi kullanıcısı olarak tek bir sudo kuralıyla çalışır, GitHub'daki dalın tam o commit'e işaret ettiğini kontrol eder, ardından mevcut dağıtım betiğinizi hiç değiştirmeden çalıştırır. 4. adım klasör izinlerini ayarlar; böylece giriş yalnızca site klasörüne erişir: aynı ana klasördeki diğer sitelere değil ve asla .env dosyasına erişemez. 7. adım bunların hepsini test eder ve her satır için ne görmeniz gerektiğini söyler; 8. adım ise anahtarı aiKit'e yapıştırmadan önce girişi bilgisayarınızdan test eder.
Sunucu başka işletmelere de hizmet veriyorsa asıl önemli nokta budur: aiKit girişi yalnızca bu bir siteyi yayınlayabilir, başka hiçbir şeyi değil. Sitenin kodu yine sitenin kullanıcısı olarak çalışır; tıpkı GitHub'dan kendiniz yayınladığınızda olduğu gibi. Bu yüzden her değişiklik incelenir ve riskli dosyalar korunur.
En üstte dört kart var. Depo: depo, dal, en yeni commit ve proje türü. Çalıştığı yer: kendi sunucunuz (giriş bilgisi ve en son ne zaman yanıt verdiği ile) veya aiKit barındırma. Canlı sürüm: sitenin çalıştırdığı sürüm, bunu kimin yaptığı ve ne zaman yapıldığı. Sayfalar: son kontrolde yanıt vermesi gereken sayfalardan kaçının yanıt verdiği; Şimdi kontrol et, bu sayfaları yeniden ziyaret eder ve yanıt vermeyen sayfalar, döndürdükleri içerikle birlikte altta listelenir.
Kartların altında: Değişiklik iste (veya şu anda açık olan değişiklik), Sürümler, Değişiklik günlüğü, Korumalı dosyalar ve proje sahibi için Bağlantı bulunur.
Neyin değişmesi gerektiğini, hangi sayfayı ve ne görmek istediğinizi belirterek yazın, ardından Değişikliği yap düğmesine basın. Kart, canlı ilerleme gösteren Değişiklik #1'e dönüşür: en son kodun alınması, yapay zekanın okuyup düzenlediği dosyalar, ardından her kontrol. Yapay zeka yalnızca dosyaları düzenler; hiçbir komut çalıştırmaz. Proje başına aynı anda bir değişiklik açık olabilir ve her istek projenin yapay zeka sınırına sayılır.
Tamamlandığında şunları görürsünüz: isteği ve isteyeni; yapay zekanın yaptığını söylediği şeyi; her biri onay ya da çarpı işaretli ve çıktısıyla birlikte kontroller; kontrol edilen sayfalar için Önizleme düğmeleri; Eklendi, Değiştirildi veya Kaldırıldı etiketli dosyalar ve uygun olduğunda Korumalı rozeti; dosya dosya fark, eklenen satırlar yeşil, kaldırılan satırlar kırmızı. Bu fark, tam olarak commit edilecek ve yayınlanacak olandır.
Onayla ve yayınla (sahipler ve geliştiriciler) değişikliği, kimin istediğini ve kimin onayladığını belirten bir mesajla dala kaydeder, gönderir (asla zorla gönderilmez: bu sırada biri başka bir şey gönderdiyse değişiklik Güncel değil olarak işaretlenir ve hiçbir şey yayınlanmaz), yayınlar ve sayfaları kontrol eder. Vazgeç, onaydan sonra değişikliği siler; hiçbir şey yayınlanmamış olur. İnceleyiciler her şeyi okuyabilir ama ikisine de basamaz.
Kontroller geçtikten sonra ne olacağı, Bağlantı, Kontroller ve inceleme altındaki bir ayardır. Onay bekle varsayılandır. Otomatik yayınla, yalnızca tüm kontroller geçtiğinde ve korumalı dosyalardan hiçbiri değişmediğinde değişikliği kendiliğinden yayınlar; diğer tüm durumlarda değişiklik yine beklер.
Laravel projeleri için kontroller şunlardır: değişen her PHP dosyası ayrıştırılır (php -l); her Blade görünümü derlenir (php artisan view:cache); ön yüz derlenir (npm run build); ve uygulama, depodan geçirilip doldurulmuş, tek kullanımlık bir SQLite veritabanıyla bir test çalıştırmasında başlatılır; Sayfalar'da listelenen her sayfa 200 yanıtı vermelidir. Kontroller aiKit'in motorunda çalışır, sunucunuzda veya canlı veritabanınızda asla çalışmaz. Projenin .env dosyası asla kopyalanmaz veya okunmaz; test çalıştırması geçici ayarlar kullanır.
Başarısız bir kontrol Onayla'yı engeller. Yalnızca sahip, canlı siteyi etkilemeyen bir nedenle başarısız olan bir kontrol için kontroller başarısız olsa bile Yayınla kutusunu işaretleyebilir.
Önizleme, değişen uygulamayı test çalıştırmasından yeni bir sekmede açar; test verileri ve formlar kapalıdır. Son kullanımdan 15 dakika sonra durur ve değişiklik onaylandığında veya silindiğinde sona erer.
Yapay zekâ korumalı dosyalara dokunmaz. Liste şunlarla başlar: canlı sitede zaten çalışmış geçişler (canlı sürümdeki her geçiş, her yayında çalıştığı için), yeni geçişler (bunlar bir sonraki yayında canlı veritabanını değiştirirdi), yayın betiği ve bağımlılık dosyaları (composer.json, composer.lock, package.json, package-lock.json). Her girişin nedeni yazılıdır. Sahip bir dosya veya klasör ekler (config/** ifadesi config altındaki her şey anlamına gelir), bir neden yazar, girişleri kaldırır ve Korumalı dosyaları kaydet düğmesine basar.
Korumalı bir dosyayı bilerek değiştirmek için sahip, Bu istek için korumalı dosyalara izin ver kutusunu işaretler. Değişiklik daha sonra hangi korumalı dosyalara dokunduğunu gösterir ve yalnızca sahip, Korumalı dosyalardaki değişiklikleri yayınla onay kutusunu işaretledikten sonra onaylayabilir. Hiçbir şey işaretlemeyen geliştiriciye korumalı dosyalara erişim verilmez.
.env dosyaları, özel anahtarlar ve auth.json daha katı bir katmandadır: asla okunmaz, asla değiştirilmez, hiçbir farkın parçası olmaz ve kimse bunu kapatamaz.
aiKit sunucunuza ilk ulaştığında, sunucunun çalıştırdığını 1. sürüm, aiKit öncesi olarak kaydeder; böylece aiKit'in ilk yayını bile geri alınabilir. Bundan sonra her yayın numaralı bir sürümdür: Değişiklik (onaylanmış bir değişiklik; adına tıklayınca o değişiklik açılır), Yeniden yayınla veya Geri alma; her birinin commit'i, kimin yaptığı, durumu (Canlı, Önceki, Canlı ama sayfalar çalışmıyor, Yayın başarısız), kaç sayfanın yanıt verdiği ve yayın günlüğü görünür. aiKit son 5 sürümü saklar.
En son kodu yayınla, dalda o anda en yeni olan her şeyi, örneğin biri doğrudan bir düzeltme gönderdiyse, onaydan sonra yayınlar.
Bunu geri al, daha eski bir sürüme, o sürümün dosyalarının tam olarak aynısını içeren yeni bir commit oluşturur, gönderir, sonra normal yoldan yayınlar ve ardından sayfaları kontrol eder. Geçmiş asla yeniden yazılmaz, bu yüzden geri alma işlemi de geri alınabilir.
Her istek numarası, isteği, kim istediğini, kimin onayladığını veya sildiğini, ne zaman olduğunu ve durumunu gösterir. Bir satıra basmak o değişikliği kontrolleri ve farkıyla açar; adres ?change=<id> ifadesini alır, böylece bağlantıyı ekibinizle paylaşabilirsiniz.
Daha hızlı, belirli bir sorunuz mu var? SSS'ye göz atın.