Tryb Czat krok po kroku

Tryb Czat nie ma osobnego nagłówka — powitanie ("Cześć — zbudujmy coś prawdziwego razem, jedno pytanie naraz") jest pierwszą wiadomością w samej rozmowie. Celowo nie jest to rosnący zapis czatu: pełny tekst pokazuje się tylko dla bieżącego pytania. Wszystko, na co już odpowiedziałeś, zwija się do jednego zwartego paska nawigacji nad nim, dzięki czemu panel nie wydaje się coraz bardziej zapełniony w miarę odpowiadania — prawdziwy plan, który się kształtuje, znajduje się w panelu obok, a nie w ścianie dymków czatu.

Gdy odpowiadasz, te same pola, z których korzysta tryb Formularz (nazwa, opis, odbiorcy, cel, styl i to, co już masz), są wypełniane w tle, więc nic, co powiesz w czacie, nie przepada i nie jest odłączone od reszty projektu.

Dodatkowe pola głębi trybu Formularz — co właśnie napędza projekt, czego już próbowałeś, konkretne liczby, potrzeby w tle — oraz jego notatki do poszczególnych sekcji nie są zadawane jako osobne pytania w czacie; tryb Czat celowo pozostaje prostą rozmową jedno pytanie naraz, zamiast rozrastać się w dłuższy, stały scenariusz. Pytanie "Co ma dla Ciebie naprawdę robić ta rzecz?" już zachęca do takich szczegółów wprost ("jak obecnie sobie z tym radzisz... jakie narzędzia lub obejścia używasz teraz, prawdziwe liczby, jeśli je masz"), a prowadzony wywiad drąży dalej wszystko, co wypadło ubogo. Jeśli jednak wypełniłeś dodatkowe pola trybu Formularz przed przełączeniem na Czat, trafiają one bezpośrednio do Twojej wersji tak samo jak wszystko inne — to nadal jeden wspólny projekt, a nie dwa osobne.

• Pytania o nazwę, odbiorców i cel korzystają z jednego pola tekstowego, które samo się rozrasta — zaczyna się od jednej linii i powiększa w miarę pisania, do określonej maksymalnej wysokości, więc nigdy nie krępuje długiej odpowiedzi. Przy każdym pytaniu tekstowym obok pola jest przycisk dyktowania głosowego, a naciśnięcie Enter wysyła odpowiedź tak samo jak kliknięcie przycisku wysyłania.
• Pytanie o opis — "Co ma dla Ciebie naprawdę robić ta rzecz?" — korzysta z innego, dedykowanego kreatora zamiast zwykłego pola; zobacz "Budowanie opisu" poniżej, aby dowiedzieć się dokładnie, jak to działa.
• Pytanie "co już masz" wyświetla przyciski w formie pigułek, które dotykasz, aby zaznaczyć dowolne pasujące opcje (logo, kolory marki, istniejące zdjęcia, istniejące teksty, start od zera); po zaznaczeniu każda pokazuje znacznik wyboru. Dodatkowo jest pigułka "Dalej →", aby przejść dalej.
• Pytanie o styl pokazuje pojedynczy przycisk z próbnikiem, na którym widać podgląd aktualnie wybranego stylu oraz etykietę "Przeglądaj style i prawdziwe przykłady →". Dotknięcie go otwiera ten sam pełnoekranowy Przeglądarka stylów opisany w przewodniku "Wybór stylu wizualnego".

Pytanie o opis zastępuje zwykłe pole tekstowe małym kreatorem, ponieważ pojedyncze puste pole albo przyjmuje jedno zdanie, albo wymaga wszystkiego od razu, bez żadnej informacji zwrotnej po drodze. Domyślnie dodajesz opis akapit po akapicie: wpisz lub podyktuj jeden akapit w wierszu wprowadzania, a następnie naciśnij Enter lub przycisk "Dodaj" — pojawi się on jako osobna, zwarta karta nad polem (z linkami "Edytuj" i "Usuń" przy każdej), pole się wyczyści, a Ty napiszesz następny akapit. Licznik "dodano: N" pokazuje Twój postęp.

Po dodaniu każdego akapitu pojawia się krótka podpowiedź, co warto jeszcze opisać — ta sama rzeczywista głębia, według której ten kod faktycznie ocenia opis: nazwane narzędzia lub obejścia, których używasz dziś, prawdziwe liczby (ceny, wolumen, liczba pracowników), co konkretnie skłoniło Cię, by działać właśnie teraz, co nie zadziałało w poprzedniej próbie, oraz wewnętrzna, operacyjna strona firmy, oddzielona od tego, co widzą klienci. To szybkie podpowiedzi lokalne, a nie na żywo sprawdzane przez AI, więc między akapitami nie ma żadnego opóźnienia.

Gdy będziesz zadowolony, "Użyj tego opisu →" przeniesie Cię do następnego pytania w rozmowie — tak samo, jak robi to Enter/wyślij przy pozostałych pytaniach.

Wolisz napisać lub wkleić wszystko jako jeden blok, tak jak masz już to zapisane gdzie indziej? Link "Wolisz wkleić jeden duży blok? →" przełącza na pojedyncze otwarte pole tekstowe — wpisz lub wklej wszystko naraz, z tym samym przyciskiem dyktowania głosem. W każdej chwili możesz wrócić do budowania opisu akapit po akapicie za pomocą odpowiedniego linku, a nic z tego, co już napisałeś, nie przepadnie w żadnym kierunku. Niezależnie od sposobu wypełnienia, opis trafi do projektu jako dokładnie ten sam pojedynczy opis — wynik jest identyczny.

Nad polem wpisywania, gdy trwa rozmowa, znajdują się dwa pola wyboru. "Zadawaj mi mniej pytań", domyślnie wyłączone, po zaznaczeniu pomija wszystkie opcjonalne pytania (poza imieniem i opisem) i przenosi od razu do stanu zakończenia, zamiast zadawać je jedno po drugim.

"Prowadź mnie pytaniami", domyślnie zaznaczone i oznaczone jako (Zalecane), to odpowiednik w trybie czatu dla pola prowadzonego wywiadu w trybie formularza — po odpowiedzi na podstawowe pytania zaznaczenie tej opcji kieruje Cię do właściwego prowadzonego wywiadu (zobacz ten przewodnik) zamiast od razu budować projekt. Jeśli włączysz "Zadawaj mi mniej pytań", ma ona automatycznie pierwszeństwo, ponieważ mniej pytań to mocniejszy sygnał niż więcej pytań — pole pytań prowadzonych wyszarza się, ale zachowuje ostatnie ustawienie, które wróci w chwili wyłączenia szybkiego trybu.

Możesz też pominąć pojedyncze opcjonalne pytanie przyciskiem "Pomiń to" albo zakończyć całą rozmowę wcześniej, w dowolnym momencie po pierwszym pytaniu, przyciskiem "Gotowe — zbuduj →", który od razu utworzy szkic z tego, na co udzieliłeś odpowiedzi.

Gdy wszystkie pytania są bez odpowiedzi lub pominięte, końcowa wiadomość asystenta brzmi "To prawdziwy plan, na którym można oprzeć budowę. Gotowy zobaczyć, co jest możliwe?", a wiersz wpisywania zastępuje jeden główny przycisk — "Rozpocznij wywiad →", jeśli pytania prowadzone są włączone, lub "Zbuduj mój plan →", jeśli nie — oraz link "← Wróć i coś zmień".

Cofnięcie się nie kasuje tego, co już powiedziałeś: ponowne otwarcie wcześniejszego pytania wypełnia pole Twoją dotychczasową odpowiedzią, więc edytujesz to, co tam jest, zamiast zaczynać od pustego pola.

Link "Wolisz widzieć wszystkie pola naraz? Przełącz na tryb formularza →" znajduje się pod rozmową na każdym etapie. Przełączenie przenosi wszystko, co dotąd przekazałeś aiKit, do tych samych pól w trybie formularza — bez resetowania.